27 Aralık 2015

Konuş Benimle-Laurie Halse Anderson- Kitap Yorumu




Kitap Tanıtımı:

Konuşmak gittikçe zorlaşıyordu. Boğazım sürekli acıyor, dudaklarım kuruyordu. Geceleri uyurken çenemi o kadar sıkıyordum ki sabahları başım ağrıyordu… Ne zaman annemle, babamla ya da öğretmenlerden biriyle konuşmaya çalışsam ya kekeliyor ya da donup kalıyordum. Sorunum neydi benim?

Melinda Sordino'nun bir sırrı var. Ama sırrını paylaşabileceği kimsesi yok. Bütün arkadaşları, hatta tanımadığı insanlar bile ondan nefret ediyor. Ve günden güne içine kapanan Melinda, çareyi susmakta buluyor. Yalnızlaştıkça susuyor, sustukça yalnızlaşıyor. Ta ki O ŞEY'den kaçıp saklanamayacağını, O GECE'yi unutamayacağını anlayana dek…


Kitap Yorumu:


Yepyeni bir kitap yorumundan merhaba :) Konuş Benimle, Go! Kitap'tan yeni çıktı. Kitabın uyarlama bir filmi de var izlemek isteyenler için :)

Kitaba başlarken büyük bir merakla başladım. Çünkü, kitap çıktığı zaman pek çok kişi, filmini izlediği için heyecanlandı. Ben izlememiştim. Bu yüzden konuyu bilmeyerek başladım. Konuya biraz bakmamız gerekirse;

Melinda Sordino, esas kızımız. Liseye başlıyor. Fakat çok yalnız bir kız. Eski arkadaşları, eski dostları, ailesi bile Melinda ile ilgilenmiyor. Melinda kendi yalnızlığında hayatını sürdürmeye çalışıyor. Okula başladığında mezuniyetine ne kadar gün kaldığını bile hesaplıyor Melinda. Çünkü okulu sevmiyor. Okuldaki en büyük avuntusu ise eski bir hademe odası. Burası kızımızın kaçış noktası oluyor zaman zaman.

Melinda'nın bir sırrı var ve bunu içine atmış. Kitabın çok büyük bir kısmında bu sırrı bilmiyoruz. Öğrendiğimizde de, Melinda artık kendisi için bir şeyler yapmak için çabalıyor. Bu attığı adımlar sayesinde Melinda'nın gelişimini gözlemleyebiliyoruz.

Melinda'nın ailesini kitap boyunca sevemedim. Ne olursa olsun insanların çocuklarına karşı sorumsuz olmaması gerektiğini düşünüyorum, ki Melinda bir ergen. İçine kapanma sebeplerinden biri de ailesi.Ve elbetteki yaşadığı kötü olay.

Tüm bunlara rağmen Melinda'nın hayatında güzel insanlar da var. Resim öğretmeni Bay Freeman örneğin. Bay Freeman, öğretmenliğin sadece ders vaktini tamamlayıp sınıftan ayrılmak ve öğrencileri ödevlere boğmak demek olmadığının en büyük kanıtı. Kişisel görüşüm, öğretmenlerin öğrencileri ile olan etkileşimlerinde öğrencilerinin psikolojilerini takip ederek, onları çeşitli faydalı etkinliklere yöneltmek. Kitabımızda Bay Freeman, Melinda'yı resim yaparak içini dökme, onu konuşturmaya çalışma gibi hareketlerle destek oldu. Bu da Melinda'nın hayatına bir yol göstericilik oldu. Çünkü bu noktada ailesi çok yetersiz kalmıştı.

Kitabın büyük bir kısmında duygu eksikliği vardı. Benim en büyük eleştirim kitap için bu olacak. Gerçi onun da sebebi var. Çünkü Melinda kitap boyunca konuşmuyor. Onun kafasından geçenleri okuyoruz. Duygu yoğunluğunun geçmemesi bu noktada çok doğal yani. Dediğim gibi kızımızın ailesi de bir parça okurken gıcık etti.

Konu olarak hassas bir konu yazarın işlediği. Çok aşırıya kaçmadan işlemiş kitap boyunca. Kapağa anlam verememiştim ama okuyunca anladım kapaktaki ağaç ve yaprakları. Sizde okuyup görün derim :) Çeviri ve editoryal çalışması da gayet başarılıydı.Kitabın sonunda yazarın kitapla ve karakterlerle alakalı bir röportajı ve kitabın içeriğindeki olayla alakalı çeşitli bilgiler var. Bu ek kısımları gayet başarılı buldum.

 Okumak isteyenlere keyifli okumalar diliyorum, belki okuduktan sonra benim de yapacağım gibi filmini izler kıyaslarsınız :)

Kitabın Yazarı: Laurie Halse Anderson
Çevirmen: Duygu Yücel 
Yayınevi: Go! Kitap
Sayfa Sayısı: 304
Basım Yılı: 2015


Kitaba puanım 4/5





Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...